از سير همچنين به عنوان يكي از درمان‌هاي كاهنده فشار خون ياد شده است زيرا مي‌تواند مويرگ هاي ريز را باز كرده و ريتم قلب را تنظيم كند.

مطالعات نشان داده‌اند كه خوردن منظم سير باعث كاهش احتمال ابتلا به سرطان‌هاي مري، معده و روده بزرگ مي‌شود. اين اثرات به اين علت است كه سير از تشكيل مواد سرطانزا جلوگيري مي‌نمايد.

سير حاوي تركيبات سولفورداري است كه از رشد تومورهاي سرطاني خصوصا در سينه و پوست جلوگيري مي‌نمايد. مهم‌ترين اثر جانبي سير خوراكي، ايجاد بوي بد در تنفس و بدن است.

مصرف بيش از حد سير با معده خالي باعث ناراحتي هاي گوارشي مي‌شود. همچنين گزارش‌هايي مبني بر واكنش‌هاي آلرژيك در اثر استفاده زياد سير خام وجود دارد.

تهيه سير به صورت پودر باعث مي‌شود عصاره آن به فرم خالصتر در اختيار مصرف‌كننده قرار گيرد. همچنين استفاده از سير به صورت كپسول مي‌تواند از ايجاد بوي بد در دهان جلوگيري و بلع آن را آسان‌تر كند.

سير بر متابوليسم داروها تاثيري ندارد، اما بهتر است كه از مصرف همزمان مقدار زياد آن با داروهاي ضد انعقاد اجتناب كرد. همچنين بهتر است 107 روز پيش از اعمال جراحي نيز از مصرف سير زياد خودداري شود زيرا زمان خونريزي را افزايش مي‌دهد.

مصرف مقدار كم سير در دوران شيردهي و بارداري مجاز است اما به علت تاثيري كه بر بو و طعم شير دارد برخي نوزادان را ناراحت مي‌كند بنابراين بهتر است از مصرف سير در دوران شيردهي اجتناب شود.

گفتني است سير داراي غلظت بالاي مواد سولفوردار است و ماده‌اي به نام آليسين ماده فعال سير را تشكيل مي‌دهد كه اكثر خواص سير را به آليسين نسبت مي‌دهند.

آليسين زماني در سير توليد مي‌شود كه حبه سير خورد شده يا جويده شود در اين صورت تركيب سولفور داري به نام آليين (alliin) تحت تاثير آنزيمي ‌به نام آليناز به آليسين تبديل مي‌شود. به علت اين‌كه آليناز در اثر گرما از بين مي‌رود سير پخته شده اثرات درماني كمتري دارد.